Meta kien wasal iż-żmien biex Ġesù, li kellu madwar it-tletin sena, jibda l-ministeru pubbliku tiegħu, ġie mill-Galilija lejn il-Ġordan għand Ġwanni biex jitgħammed minnu. Imma Ġwanni ma ħalliehx, u qallu: “Jiena hu li jeħtieġ li nitgħammed minnek, u inti tiġi għandi?”. Ġesù qallu: “Inti għalissa ħallik minn dan, għax hekk jixraq nagħmlu, biex intemmu s-sewwa kollu”. Imbagħad Ġwanni ħallieh jitgħammed (Mt 3, 13-15).
Ġwanni nħasad jara lil Ġesù
jitħallat man-nies li kienu qed jitolbu l-magħmudija. Kienu nies li nidmu minn
dnubiethom u riedu jibdlu ħajjithom. Dwar il-Magħmudija tiegħu Ġwanni kien
igħid: “Jien, ngħid għalija, ngħammidkom bl-ilma għall-indiema; imma min ġej
warajja hu aqwa minni, u jien ma jistħoqqlix inġorr il-qorq tiegħu. Hu jgħammidkom bl-Ispirtu s-Santu u n-nar”(Mt 3, 11).
Ġwanni kien jaf min kien Ġesù u żgur staqsa lilu nnifsu x’kien qed jagħmel Bin
Alla hemm fost dawk il-midinbin. Aktar tard il-Fariżej u l-kapijiet reliġjużi
kienu jitkażaw u jakkużaw lil Ġesù li kien ħabib tal-pubblikani u l-midinbin u
li kien jiekol magħhom. It-tweġiba ta’ Ġesù, kienet: “It-tabib ma jeħtiġuhx
dawk li huma f’saħħithom, iżda l-morda. Mela morru tgħallmu x’jiġifieri,
‘Ħniena rrid, u mhux sagrifiċċju’; għax mhux lill-ġusti ġejt insejjaħ, iżda
lill-midinbin”(Mt 9, 12-13). Biex ikun jista’ jsejjaħ lill-midinbin
għall-indiema, bilfors kellu jfittex li jsir ħabib tagħhom biex jgħallimhom u jurihom
it-triq li minnha kellhom jgħaddu. Ma kienx jaqbel mad-dnubiet tal-midinbin iżda
kien japprezza l-umanità tagħhom u kien jistedinhom: “Ejjew għandi, intom
ilkoll li tinsabu mħabbtin u mtaqqlin, u jiena nserraħkom. Ħudu fuqkom
il-madmad tiegħi u tgħallmu minni, għaliex jiena ta’ qalb ħelwa u umli, u intom
issibu l-mistrieħ għal ruħkom. Għax il-madmad tiegħi ħelu u t-toqol tiegħi
ħafif” (Mt 11, 28-30). Mill-imġieba
tiegħu mal-imwarrbin Ġesù kien jagħti xhieda bil-fatti li hu ried il-veru ġid
ta’ dawk li oħrajn kienu jwarrbuhom u jevitawhom, jekk mhux iżebilħuhom ukoll.
Ġwanni għammed lil Ġesù u waqt li dan kien qiegħed jitlob, is-smewwiet
infetħu, u l-Ispirtu s-Santu niżel fuqu fis-sura ta’ ħamiema, u mis-sema ġie
leħen jgħid: “Dan hu Ibni l-għażiż: fih sibt l-għaxqa tiegħi” (Mt 3, 13-17). Sabiħ
hu dal-kwadru li jurina t-Trinità Qaddisa flimkien fil-Magħmudija. Hemm leħen
il-Missier li jistqarr li Ġesù hu Ibnu l-għażiż u hemm l-Ispirtu s-Santu li
niżel fuq Ġesù taħt forma ta’ ħamiema ħabbara tal-paċi.
Ġwanni xehed għalih u qal: “Jiena rajt l-Ispirtu nieżel mis-sema bħal
ħamiema u joqgħod fuqu. Dak li bagħatni ngħammed bl-ilma, hu stess qalli, ‘Fuq
min tara l-Ispirtu jinżel u joqgħod, dak hu li jgħammed bl-Ispirtu s-Santu.’
Dan rajtu b’għajnejja, u għalhekk xhedt, ‘Dan hu l-Iben ta’ Alla’” (Ġw 1, 32-34).
Ġesù, l-Iben t’Alla, matul il-ħidma pubblika tiegħu ‘għammed’ bl-Ispirtu
s-Santu u n-nar. Fl-Evanġelji, niltaqgħu ma’ diversi mumenti li l-preżenza ta’ Ġesù
mliet in-nies bl-Ispirtu s-Santu. Biżżejjed niftakru fiż-żjara li x-xbejba Marija,
li kienet qed iġġorr f’ġufha lit-tarbija Ġesù, għamlet lil-qariba tagħha Eliżabetta.
San Luqa jgħidilna: “Malli Eliżabetta semgħet lil Marija ssellmilha, it-tarbija
qabżet fil-ġuf tagħha u Eliżabetta mtliet bl-Ispirtu s-Santu” (Lq 1, 41). Fl-Atti
talAppostli Luqa jgħidilna li meta Ġesù kien għadu mal-Appostli ordnalhom biex
joqogħdu jistennew sa ma sseħħ il-wegħda tal-Missier, jiġifieri, li fi ftit
jiem oħra kellhom jitgħammdu bl-Ispirtu s-Santu.” (Atti 1, 4-5).
Ġesù waqqaf il-Magħmudija bħala Sagrament li jagħtina l-Ispirtu s-Santu
bil-grazzja li nissejħu u nkunu tassew ulied Alla. San Pawl ifakkarna li “Jekk
aħna wlied, aħna wkoll werrieta, werrieta ta’ Alla, werrieta ma’ Kristu” (Rum: 8,
14). Dawk kollha li jmexxihom l-Ispirtu ta’ Alla huma wlied Alla, għax irċevew
l-Ispirtu li jagħmel minnhom ulied adottivi; u li bih nistgħu ngħajtu: “Abba!
Missier!”. Dan l-Ispirtu jixhed flimkien mal-ispirtu tagħna li aħna wlied Alla.
Jekk aħna wlied, aħna wkoll werrieta, werrieta ta’ Alla, werrieta ma’ Kristu:
ladarba aħna nbatu miegħu, biex miegħu nkunu gglorifikati (Rum 8, 16-17).
Fi tmiem tal-Evanġelju ta’ Mattew naqraw kif Ġesù resaq ikellem
lill-Appostli u qalilhom: “Lili ngħatat kull setgħa fis-sema u fl-art. Morru,
mela, agħmlu dixxipli mill-ġnus kollha, u għammduhom fl-isem tal-Missier u
tal-Iben u tal-Ispirtu s-Santu, u għallmuhom iħarsu dak kollu li ordnajtilkom
jien. U ara, jiena magħkom dejjem, sa l-aħħar taż-żmien”. Mt 28, 16-20)
